Emekli maden işçisi, şair, yazar Mehmet Yılmaz Karaibrahimoğlu'nu Covid-19 nedeniyle kaybettik. Işıklar içinde uyusun. Ailesine, dost ve yakınlarına ve sevenlerine başsağlığı ve sabır diliyoruz.
İki gün önceki son paylaşımında, "Son soluğu sona sakladım yine." diye yazmıştı. Mücadelesiyle, yazdıklarıyla, anılarıyla yasayacak... Mehmet Yılmaz Karaibrahimoğlu
15 Mayıs 1949'da Giresun Görele’de doğar. Zonguldak Gazi İlkokulu’nu (1960), Zonguldak Ortaokulu’nu (1963) bitirir. Mehmet Çelikel Lisesi ve Erkek Sanat Enstitüsü’ne devam eder, ancak bitiremeden çalışma yaşamına atılır. Çeşitli işlerde çalıştıktan sonra EKİ’ye (Ereğli Kömür İşletmeleri) işçi olarak girer ve 1992 yılında emekli olur. Zonguldak’ta etkinlik yapan çeşitli derneklerde görev alır. Halkevi Başkanlığı (1976) yapar, TUSAK (Turizm Kültür Sanat Geliştirme Kooperatifi) ve ZOKEV’in (Zonguldak Kültür ve Eğitim Vakfı) kurucuları arasında yer alır. Sol partilerde her düzeyde görev yapar, 1995’te aktif siyasetten çekilir.
İlk şiiri, Bartın’da yayımlanan “Cıvıltı” (1958), ilk öyküsü Zonguldak’ta yayımlanan “Sancak Gazetesi”nde çıkar. Şiirleri ve yazılar “Şafak, Sancak, Haber, Önder, İnanış” gazeteleriyle; “Uğraş, İlkçaba, Nabi, Edebiyat, Mendos, Sanat ve İnsan, Yeditepe, Varlık, Ekin, Sanat Olayı, İmece, Kopuş, Damar” dergilerinde yayımlanır.
Arkadaşlarıyla birlikte Uğraş (İlkin 1968, sonra 1995) ve Çığ dergilerini (1972) yayımlar. “Karya Kitabevi”ni açar (1991-1996). Burada düzenlediği imza günleri ile birçok yazar ve ozanın Zonguldak’a gelerek okurlarıyla buluşmasını sağlarken, kentin kültürel yaşamına önemli bir pencere açar, çeşitli kültürel etkinliklerde görev alır.
Öner Yağcı bir kitabına yazdığı önsözde bu özelliği şöyle anlatır: “Kömürle ve şiirle yaşamış, kömüre ve şiire sevdalanmış. Madenin bağrında kitapların, kültürün, edebiyatın güzelliğiyle buluşturuyordu insanları Karya Kitabevi. Küçük, sıcak, dostlukla dolu, güzelliklerin mekanı. Zonguldak’ın Uzun Çarşısı’nda bir kültür odağı…” Ancak bu güzellik çok yaşamaz. Mehmet Yılmaz, ekonomik koşulların ağırlaşması nedeniyle 1996’da kitabevini kapatmak zorunda kalır. Önce İstanbul’a, sonra baba toprağı olan Görele’ye (Giresun) taşınır. Orada da yazma eylemini sürdürür, bırakmaz.
Eserleri:
1. Acunsal Masal, Şiir, 1967
2. Yılansırtı Dostluk, Şiir, 1974
3. Madencinin Günlüğü, Şiir, 1976-1994
4. Denkleyerek Hasreti, Şiir, 1982
5. Yayla Çiçeğine Türkü, Şiir, 1990
6. Grev Günleri, Şiir, 1991
7. Kuzey Sesimle, Şiir, 1993
8. Bir Deli Daha, Şiir, 1998
9. El Eli Eleştirir, Şiir, 1999
10. Yarım Soluk Yaşamak, Öykü, 2000
11. Kerem Olayım Bahara, Şiir, 2000
12. Suyun Sesini Dinle, Şiir.
